نگاهی به زندگی و آثار عبید زاکانی
1391/7/10
عبیدالله قزوینی از خاندان زاکانیان قزوین بود و در شعر هم تخلصش عبید بود بنابراین در تاریخ ادبیات ایران به نام عبید زاکانی شهرت یافته است. او در سده‌ی هشتم خورشیدی می‌زیست. تاریخ تولدش معلوم نیست ولی تاریخ مرگش سال 749 خورشیدی بوده است. در کودکی و نوجوانی به یادگیری دانشهای آن زمان و به مطالعه‌ی کتابهایی که در دسترسش بود و نوشته‌های دانشمندان و حکیمان پرداخت...

آفرینش شکل درونی شعر با استفاده از تکنیک تک‌گویی
1391/7/5
 در مقاله‌ای با عنوان "نیما: آفریننده‌ی شکل درونی شعر با استفاده از تکنیک گفت‌وگو" نوشتم که یکی از شگردهای نیما یوشیج برای خلق شکل درونی شعرهای کوتاه و نیمه‌بلندش، استفاده از تکنیک گفتار بوده، و او در شعرهایش به شکلهای گوناگون این شگرد را به کار برده و با استفاده از تکنیک گفتار برای این‌گونه شعرهایش شکل درونی خلق کرده است...

آفرینش شکل درونی شعر با استفاده از تکنیک گفت‌وگو
1391/7/5
 یکی از شگردهای نیما یوشیج برای آفرینش شکل درونی شعرهای کوتاه و نیمه‌بلندش، استفاده از تکنیک گفتارست. او در شعرهایش به شکلهای گوناگون این شگرد را به کار برده و با استفاده از تکنیک گفتار برای این‌گونه شعرهایش شکل درونی خلق کرده است. یکی از این شکلها گفت‌وگوی دوسویه یا دیالوگ است. گفت‌وگوی دوسویه در بعضی از شعرهای نیما یوشیج مستقیم و آشکار است...

آفرینش شکل درونی شعر با استفاده از ساخت دیالکتیکی
1391/7/5
 نیما یوشیج نه تنها پایه‌گذار شعر آزاد موزون بود و در وزن شعر فارسی تکاملی بنیادی پدید آورد، بلکه در حوزه‌های دیگری چون صورت، معنا، خیال و فرم هم مبتکری تمام‌عیار و آفریننده‌ای توانا بود. در حوزه‌ی فرم، نیما یوشیج آفریننده‌ی انواع شکلهای بیرونی و درونی شعر بود. مهمترین شکل درونی ابداعی او شکل مبتنی بر ساخت دیالکتیکی است...

غرابت زبان شعر نیما یوشیج و عاملهای سازنده‌ی آن [1- پیش‌درآمد]
1391/7/3
 زبان شعر نیما یوشیج زبانی پیچیده، ناهنجار، ناهموار، نامتعارف، نامأنوس، دیرآشنا، دور از ذهن و غریب است. تمام این ویژگیها را می‌توانیم در صفت "غرابت" خلاصه کنیم. به این ترتیب غرابت اصلیترین صفت زبان شعر نیماست و این موضوعی‌ست که تقریباً تمام مفسران و منتقدان شعر نیما یوشیج به آن پرداخته و درباره‌ی آن هم‌نظراَند...

مشکل زبان و زبان مشکل شعر نیما یوشیج
1391/7/3
دوست گرامی، آقای سلطانی طارمی، در مقاله‌ای با عنوان "ققنوس و مرغ آمین"، آنجا که به بحث درباره‌ی زبان این شعرها پرداخته‌اند، چنین نوشته‌اند: مرغ آمین نشان دهنده‌ی کمال سبک شاعری است که در سال ۱۳۱۶روشی نو را آغاز کرده است و سلیقه‌ی زبانی کاملاً متفاوتی را در تاریخ زبان فارسی به نمایش می‌گذارد و چیدمان جدیدی از جمله‌ها را ارائه می‌کند...

فرم، کلید قفل شعر
1391/7/2
 برای نیما یوشیج فرم شعر از درجه‌ی اهمیت بالایی برخوردار است و در حقیقت این فرم است که معنا را تبدیل به شعر می‌کند. از دید او معنا باطن شعر و فرم ظاهر شعر است، یا بهتر است بگویم معنا مغز شعر و فرم پوسته‌ی آن است، و اگرچه مغز و باطن بر پوسته و ظاهر مقدم است و نسبت به آنها اصل محسوب می‌شود، ولی چون شعر اثر هنری‌ست، نیاز به زیبایی و خوش‌ترکیبی ظاهری هم دارد و...

شاعران خدمت‌گزاران کلمات
1391/7/2
نیما یوشیج شاعران را خدمت‌گزاران کلمات می‌دانست و معتقد بود که آنان باید در خدمت کلمات باشند، زیرا کلمات مصالح کارشان‌اند، و در نتیجه با خدمت به کلمات در حقیقت به کار شاعری خود خدمت می‌کنند و آن را ارزشمندتر می‌سازند. خدمت شاعران به کلمات هم از این راه باید انجام گیرد که کلمات شعرشان را از جنسی محکم و با‌دوام و کارا برگزینند تا شعرشان استحکام و استواری یابد و ماندگار شود...

شعر فرزند رنج و زحمت، ثمره‌ی کار و مطالعه
1391/7/2
 از دیدگاه نیمایوشیج شعر فرزند رنج و زحمت، و ثمره‌ی کار پیگیر خستگی‌ناپذیر و مطالعه‌ی مدام است. او معتقد بود که شاعر باید زحمتکش باشد و با رنج و زحمت استخوان‌خردکن شبانه‌روزی در کارگاه خلاقیت کار کند و عرق بریزد و شعر بیافریند. او باور نداشت که کسی هرچقدر هم پراستعداد و باقریحه، بدون سعی و سخت‌کوشی، و نخوانده و کار نکرده، در عرصه‌ی شعر به جایی برسد...

خلوت شاعر با خود
1391/7/2
برای نیما یکی از شرایط اساسی آفرینش شعر حقیقی خلوت گزینی و در خود جا گرفتن و با خود خلوت کردن است. به باور او بدون خلوت شاعر با خود، شعرش پاکیزه نمی شود و آن صفای زلالی را که لازمه شعر حقیقی است به دست نمی آورد: " بدون خلوت با خود شعر شما تطهیر نمی یابد و آنچه را که باید باشد نخواهد بود..."

صفحات: |1| |2| |3| |4| |5| |6| |7| |8| |9| |10| |11| |12| |13| |14| |15| |16| |17| |18| |19| |20| |21| |22| |23| |24|
نقل آثار این وبسایت تنها به صورت لینک مستقیم مجاز است. / طراحی و اجرا: طراحی سایت وبنا