چالشهای درونی شعر
1391/3/13
بعضی از منتقدان مکتب نقد مدرن آمریکا که در دهه‌ی 1920 پا گرفت و در دهه‌های 1940 و 1950 جریان غالب نقد در این کشور و سایر سرزمینهای انگلیسی‌زبان بود، در تعریف خود از شعر بر چالشهای درونی آن تأکید کرده و کوشیده‌اند شعر را بر اساس کشاکشهای داخلی‌اش تعریف کنند...

نیما یوشیج و دشمن جهان‌افسایش
1391/3/13
افسون یکی از واژه‌های زبان فارسی امروزی‌ست که از زبانهای پهلوی و مانوی (پارتی) به یادگار مانده است. این واژه در زبان پهلوی afson و در زبان مانوی pswn تلفظ می‌شده است. امروزه این واژه دارای چند معنی است. در "فرهنگ فارسی دکتر معین" معنیهای زیر برایش نوشته شده است: حیله، تزویر، مکر- کلماتی که جادوگر و عزایم‌خوان بر زبان راند- سحر، جادو....

عقل‌گریزی در فلسفه‌ی نوین
1391/3/13
 اندیشه‌ی فلسفی در برابر دگرگونی‌های اجتماعی واکنش نشان می‌دهد و کم و بیش پاسخ‌گوی اوضاع اجتماعی- سیاسی جامعه‌هایی است که در آن به‌وجود می‌یابد و تحول پیدا می‌کند. در سده‌ی نوزدهم اندیشه‌های فلسفی کسانی چون کانت، فیشته، شلینگ و هگل در آلمان و در سده‌ی بیستم اندیشه‌های فلسفی برگسن، پراگماتیسم جیمس و مکتب‌های فلسفی اگزیستانسیالیسم و نئوپوزیتیویسم در شکل‌های گوناگون آن، نمونه‌های آشکار این پاسخ‌گویی بوده‌اند...

سایه و کلاس شعرش
1391/3/13
 یکی از  فعالیتها و خدمتهای ادبی ارزشمند هوشنگ ابتهاج (سایه) که تا کنون به آن توجهی نشده و کسی درباره‌اش چیزی ننوشته، برگزاری کلاس شعر است. سالها پیش از این‌که رضا براهنی و شاعران دیگر، کلاسها و کارگاه‌های شعرشان را دایر کنند، سایه کلاس شعر داشت و در آن عروض تدریس می‌کرد. من هم یکی از شرکت کنندگان در این کلاس بودم و همان‌جا بود که پس از سالها آشنایی با نام سایه و شعر درخشانش، از نزدیک با او  آشنا شدم...

موزیک فلامینکو: روایت سرگذشت رنج‌بار کولیهای اسپانیا
1391/3/12

تاریخ کولیهای اسپانیا سرگذشت تراژدی غم‌انگیزی‌‌ست که حدود پنج سده طول کشیده است، داستان تراژیک ستیز میان چادرنشینان سنتی و جامعه‌ای مستقر است که عموماً خشن، بیرحمانه و خون‌بار بوده است، ماجرای رنج و اندوهی دیرپاست که در انتهای سده‌ی هجدهم در موسیقی فلامینکو نمودار شد. موسیقی فلامینکو از درون موسیقی سنتی و درازعمر اندلس فوران کرد و به شکل موسیقی بسیار زیبایی سرشار از اندوه و رنج و درد و هیجان و خاطره درآمد...


معنا و جایگاه شعر در فلسفه‌ی هگل
1391/3/10

طبق فلسفه‌ی هگل، رهایی روح از کالبد محسوسش در شعر به کمال می‌رسد، چون ابزار یا دست‌مایه‌ی هنر شاعری خیالی‌ست کاملاً درونی و ذهنی. شعر با موسیقی دارای این وجه مشترک است که صوت، کالبد محسوس [یا صورت] هردوی آنهاست- البته منظور از قالب در این‌جا پوشش مادی نیست بلکه وسیله‌ای‌ست برای ارتباط ذهنها با هم‌دیگر. ولی در شعر، برخلاف موسیقی، صوت که همان صوت محض است، غایت اصلی نیست. در شعر صوت به واژه تبدیل می‌شود که به‌خودی‌خود هیچ معنایی ندارد، بلکه صرفاً نشانه‌ای آزاد برای نمایاندن تصور یا خیالی است.


صفحات: |1| |2| |3| |4| |5| |6| |7| |8| |9| |10| |11| |12| |13| |14| |15| |16| |17| |18| |19| |20| |21| |22| |23|
نقل آثار این وبسایت تنها به صورت لینک مستقیم مجاز است. / طراحی و اجرا: طراحی سایت وبنا